Skip to content

Zajmiemy sie takim wlasnie przypadkiem tarczy stezajacej

1 miesiąc ago

232 words

Zajmiemy się takim właśnie przypadkiem tarczy stężającej. Obliczenie tarczy perforowanej pasmami otworów obciążonej działaniem sił poziomych sprowadza się w zasadzie do znalezienia nieznanych sił poprzecznych w nadprożach. Przyjmuje się, bowiem, z uwagi na znaczne różnice sztywności elementów, że zerowa wartość momentu zginającego występuje w połowie rozpiętości nadproża. W ten sposób w połowie rozpiętości każdego nadproża działają jedynie dwie siły niewiadome: osiowa i poprzeczna. Z wystarczającą dla celów praktycznych dokładnością siły osiowe w nadprożach można określić przyjmując, że poziome obciążenia zewnętrzne przekazywane są na poszczególne pasma płytowe proporcjonalnie do ich sztywności. Ostatecznie jedynymi wartościami niewiadomymi, których znalezienie warunkuje rozwiązanie omawianej tarczy, są siły poprzeczne występujące w nadprożach. Przepony usztywniające dla budynków wysokich obliczać można dwoma uprosz czonymi metodami. Pierwsza z nich, starsza, polega na obliczeniu tarczy, jako ramy wielopiętrowej o odpowiednio dobranych sztywnościach rygli i słupów. Najczęściej zamiast schematu rzeczywistego przyjmuje się schemat ramy, w którym rygiel składa się z nadproża mającego zdolność odkształceń tylko w świetle pasm słupowych oraz całkowicie nieodkształcalnego J = 00; F = (0) na pozostałych odcinkach. Sztywność słupów określa się w przekrojach przez otwory. [przypisy: żuraw warsztatowy, podesty magazynowe, magnesy ferrytowe ]

Powiązane tematy z artykułem: magnesy ferrytowe podesty magazynowe żuraw warsztatowy