Skip to content

Wciagniecie do wspólpracy zespolu scian

3 miesiące ago

290 words

Wciągnięcie do współpracy zespołu ścian wymaga, ogólnie biorąc, uwzględnienia podatności złącz zagadnienie to omówimy nieco dalej. Współpraca możliwie wszystkich ścian jest konieczna szczególnie w budynkach szkieletowych, ze względu na trudności w przenoszeniu obciążeń poziomych. W budynkach szkieletowych wciąga się do współpracy z tarczami usztywniającymi otaczające słupy i rygle. Na styku pomiędzy elementami szkieletu (słup, rygiel) a wypełniającymi je tarczami powstają, niekiedy duże, siły ścinające, które muszą być przeniesione przez ich wzajemne połączenie. Tarcze stężające perforowane Względy funkcjonalne bardzo często nie pozwalają, aby ściana usztywniająca była ścianą pełną, bezotworową. Bardzo często ściana usztywniająca jest tarczą perforowaną przez otwory drzwiowe i okienne. Rozważmy teraz pracę tarczy perforowanej na przykładzie najprostszym – tarczy z jednym pasmem otworów. Jeżeli otwory w tarczy odsuni te są znacznie od siebie tak, że spełniony jest warunek hn > O,8dn , gdzie hn jest wysokością nadproża, a dn – szerokością otworu, to tarczę taką traktuje się przy obliczeniach jako pełną (warunek ten dotyczy wszystkich typów tarcz). Jeżeli zaś nadproża są bardzo wąskie, o małej sztywności zginania, to pomija się wpływ zginania nadproży i traktuje się je jako wahacze łączące dwie tarcze usztywniające. W tarczach tych wystąpią wtedy proporcjonalnie większe naprężenia. Gdy sztywność nadproży jest znaczna, należy uwzględnić zmniejszający ugięcia i naprężenia w pasmach ściennych wpływ sprężystego powiązania tych pasm przewiązkami nadproża. [hasła pokrewne: blachy aluminiowe, gięcie blach, gilotyna do blachy ]

Powiązane tematy z artykułem: blachy aluminiowe gięcie blach gilotyna do blachy