Skip to content

Ustroje ramowo-tarczowe (trzonowe)

2 miesiące ago

249 words

Ustroje ramowo-tarczowe (trzonowe). W przypadku ustrojów szkieletowych z masywnymi elementami usztywniającymi, istnieją w zasadzie dwie możliwości rozwiązań statyczno-konstrukcyjnych: – usztywnienia (przepony, trzony) przenoszą całość obciążeń poziomych, a słupy szkieletu pracują jako wahacze; – usztywnienia przenoszą większość obciążeń, poziomych, ich pozostałą część (zwykle kilka procent) – ustrój szkieletowy, którego węzły traktowane są jako sztywne. W tym przypadku zachodzi konieczność rozwiązania ustroju złożonego z ram i przepon pionowych powiązanych na poziomie każdej kondygnacji wahaczem zapewniającym wspólne przemieszczenia. Zasady współpracy ram i elementów usztywniających (ściany, trzony). Pokazano poglądowo kształt i wielkość odkształceń ustroju: ramowego, złożonego z elementów usztywniających oraz ustroju ramowo-tarczowego. Najciekawszy jest charakter oddziaływań między ustrojem ramowym a wspornikiem tarczowym z mieniającym nawet kierunek działania na wysokości ustroju. Wchodzące w skład ustroju przepony mogą być perforowane otworami okiennymi i drzwiowymi. W budynkach wysokich jednym z podstawowych problemów jest ograniczenie ich odkształcalności poziomej. W tym celu, dla ograniczenia ugięć przy przenoszeniu obciążeń poziomych podejmowane są próby wciągnięcia do współpracy z trzonem słupów ustroju szkieletowego, nawet w przypadku ich przegubowego połączenia. Dokonuje się tego przez wprowadzenie kondygnacji nie odkształcalnej na szczycie budynku lub także-jako kondygnacje pośrednie (wykorzystując np. piętra techniczne). [hasła pokrewne: produkcja karbidu, ciężar asfaltu, jak obliczyć powierzchnię ścian ]

Powiązane tematy z artykułem: ciężar asfaltu jak obliczyć powierzchnię ścian produkcja karbidu